"امسال نیز یکسره سهم شما بهار ..

ما را در این زمانه چه کاریست با بهار...

از پشت شیشه های کدر .. مات مانده ام ...

کین باغ رنگ کار خزان است یا بهار ...

حتی تو را از حافظه گل گرفته اند ...

ای مثل من غریب در این روزها .. بهار !" 

٭ دوست داشتم یکی برام بخونه:

تکیه کن بر شانه ام ای شاخه ی نیلوفرینم   تا غم بی تکیه گاهی را به چشمانت نبینم !

٭ پله برقی هست ولی گلی دیگه رنگ رنگی نداره که بریم بازی بیب بیب!

اینجا" شهر شلوغ" است !

٭ یه پارک با یک درخت انار کوچولویه تنها !

 ٭ اونوقت شما برفتون کو من ادم برفی درست کنم اینطوری!:

٭ داستان مثل یکی از همون داستان های قدیمیه !

یکبار میای میبینی اون فرشته ی مهربون که همیشه یک لبخند قشنگ رو لب هاش داشت تو ویترین مغازه جاش خالیه !... یعنی حالا دیگه کی میتونه با چوب جادوییش تو رو تبدیل به گلی کنه تا بری باغ مخفی بازی کنی ؟!

رنگ رنگیام تمام شده.

 ٭ یک تسلیت برای الهامی...نمی دونم چی بگم ولی حتما شهر فرشته ها باید جای خوبی باشه ...

 ٭ دلم برای شهر هفتم فرشته ها خیلی تنگ شده !

  ٭ دارم میرم "گم " بشم یه جایی !

٭ مسئله مهم اينه که صبح ها که آدم داره يخ مي زنه چه جوري سر خودشو گول بماله و از زير سه تا پتو بياد بيرون!

٭ من نگاه کردم دیدم باز یادم رفت تولد غزلی رو به موقع تبریک بگم.. خیلی گذشته نه ؟!وایییی شرمنده غزلی...صد سال زنده باشی .. با یک عالمه ارزوی خوشبختی..

کادو هم محفوظه.. ولی خب فکر میکنی من آخر بیام تهران ؟!